Παρ' όλη την περιπέτεια, η όρεξη δεν τους λείπει...

Τρία μικρά πελαργάκια φιλοξενούνται αυτές τις μέρες στο Σταθμό. Οι γονείς τους κεραυνοβολήθηκαν στα καλώδια μεταφοράς ρεύματος και βρέθηκαν νεκροί, στη Νέα Λεύκη Λάρισας. Τα τρία πουλιά, που διασώθηκαν μετά από συντονισμένη προσπάθεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λάρισας όσο της ΔΕΗ, παραδόθηκαν στο Σύλλογο Φίλων των Ζώων Λάρισας ( η συνεργάτις μας κα Αγοράστη φρόντισε γι αυτό) και, αφού τους δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες, στάλθηκαν στην ΑΝΙΜΑ.

Άλλα τρία μικρά, έξω από την Αμφιλοχία, έχασαν με τον ίδιο τρόπο μόνο τον ένα γονιό, ο άλλος όμως κατάφερε να τα μεγαλώσει και, όπως μαθαίνουμε από τους συνεργάτες μας εκεί, ήδη πετάνε και τρέφονται μόνα τους.

Παραμένει λοιπόν το τεράστιο πρόβλημα των θανάτων πελαργών (και άλλων μεγαλόσωμων πουλιών) από τα καλώδια μεταφοράς ρεύματος της ΔΕΗ ,αλλά και κάθε είδους εναέρια καλώδια. Και θα παραμένει, μιας και η υπογειοποίησή τους είναι μια ακριβή επιλογή που κανείς από τους αρμόδιους δεν θέλει να κάνει.

Στο χειρουργείο

Τα μικρά αλεπουδάκια έχουν μεγαλώσει κάπως αυτό τον καιρό και βγαίνουν απρόσεχτα στους δρόμους. Αποτέλεσμα, πολλά τροχαία, μιας και οι Έλληνες οδηγοί δεν φημίζονται για την προσεχτική τους οδήγηση και, εξ άλλου, η επέκταση της Αθήνας ιδίως προς τα Μεσόγεια έχει αυξήσει κατά πολύ τα αυτοκίνητα που βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους.

Η μικρή που βλέπετε στις φωτογραφίες χτυπήθηκε από αυτοκίνητο στο Λαύριο, έχει τρία ποδαράκια σπασμένα και χειρουργήθηκε από τον συνεργάτη μας κτηνίατρο Μπάμπη Χαραλαμπίδη.

Μικροί Γκιώνηδες, από τις πιο φοβερές φατσούλες της περιόδου

Πολλοί οι νεοσσοί και την δεύτερη εβδομάδα του Ιούνη. Εν τω μεταξύ, αρκετοί από τους αφιχθέντες τον προηγούμενο μήνα έχουν ήδη επανενταχθεί ή βρίσκονται στη διαδικασία επανένταξης.

Ο μικρός μπούφος γυρίζει στο σπίτι του, με τη βοήθεια ενός από τους αναρριχητές

Η επιχείρηση οργανώθηκε την περασμένη εβδομάδα, από μια μικτή ομάδα αναρριχητών, μελών της ΑΝΙΜΑ και της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας: Ο μικρός μπούφος (Bubo bubo) που είχε βρεθεί σε βραχώδη περιοχή της Αναβύσσου έπρεπε να γυρίσει στη φωλιά του, που είχε εντοπισθεί από αναρριχητές σε παρακείμενη από το σημείο που βρέθηκε σπηλιά. Η αγωνία μας ήταν αν θα βρίσκαμε στη φωλιά το αδελφάκι του, υγιές, και σημάδια ότι οι γονείς ήταν ακόμη εκεί και ασχολούντο με το τάισμα του μικρού.

Όλα πήγαν καλά: το άλλο μπουφάκι ήταν στη θέση του, τριγύρω μια «εκατόμβη» υπολειμμάτων σκαντζόχοιρων και ποντικών κι ένας επιβλητικός ενήλικας πέταξε ανήσυχος πάνω από τα κεφάλια μας, όταν πλησιάσαμε αρκετά. Μόλις αντίκρισε το σκοτεινό άνοιγμα της φωλιάς στο βράχο, πίσω από το σχοίνο, ο «δικός μας» μικρός δεν δίστασε καθόλου και έσπευσε να εξαφανισθεί στο βάθος της μικρής σπηλιάς. Ο γυρισμός στο σπίτι είναι πάντα γλυκός.

Εμείς φύγαμε με τη σκέψη πως η ανατροφή δύο τέτοιων στρουμπουλών μικρών είναι τιτάνιος άθλος για τους γονείς και, σίγουρα, μεγάλη θλίψη για τους μικρούς σκαντζόχοιρους…